Różaniec KKDBDR 20 października 2026

We wtorek, 20 października 2026 roku, w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu, odbył się różaniec prowadzony przez Kleryckie Koło Dzieła Biblijnego Diecezji Radomskiej. Nabożeństwu przewodniczył moderator Dzieła Biblijnego im. św. Jana Pawła II Diecezji Radomskiej – ks. dr hab. Jacek Kucharski. Rozważania zostały przygotowane przez alumna piątego roku – Mikołaja Operacza. Teksty zostały zainspirowane Słowem Bożym i były skierowane szczególnie do młodych alumnów, którzy przygotowują się do kapłaństwa.

I. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu „Służyłem Panu z całą pokorą wśród łez i prób [...]. Nie uchylałem się od głoszenia wam czegokolwiek z tego, co pożyteczne.” (por. Dz 20, 19-20) W Getsemani Jezus doświadcza trwogi i samotności – stanów, które nie ominą żadnego pasterza. Słowa „Nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie” (Łk 22, 42) to rdzeń każdego rozeznawania i ostateczna weryfikacja posłuszeństwa. Ogrójec uczy nas, że pierwsze i najważniejsze duszpasterstwo rozgrywa się w ukryciu, na kolanach przed Ojcem, gdzie własny plan na życie zostaje poddany woli Boga.

II. Biczowanie Pana Jezusa „Byłem jak potulny baranek, którego prowadzą na rzeź, nie wiedziałem, że powzięli przeciw mnie intrygi...” (Jr 11, 19a) Prorok Jeremiasz, znoszący prześladowania ze strony własnego narodu, jest zapowiedzią Cierpiącego Sługi. Jezus poddający swoje ciało pod chłostę, ukazuje, że autentyczne kapłaństwo kosztuje. Służba Panu nie jest drogą szukania komfortu psychicznego czy materialnego. W dobie kryzysów i niechęci wobec Kościoła, musimy posiadać „duchowe męstwo” i gotowość do znoszenia trudu dla Chrystusa, dbając jednocześnie o skromność i wolność od światowego stylu życia.

III. Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa „Miejcie w sobie to samo dążenie, co w Chrystusie Jezusie. On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi...” (Flp 2, 5-7) Kpiną i cierniem koronują Tego, do którego należy wszelka władza na niebie i na ziemi. Dla nas to ostrzeżenie przed niebezpieczeństwem szukania honorów, tytułów i pozycji w Kościele. Prawdziwe królowanie w kapłaństwie mierzy się głębokością służby i pokory. Korona z ciernia to zaproszenie, by nie bać się opinii ludzi, złośliwych uwag czy braku uznania, lecz by być jak Chrystus w głoszeniu Prawdy.

IV. Dźwiganie krzyża na Kalwarię „Pójdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźmiecie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie...” (Mt 11, 28-29a) Jezus niosący krzyż spotyka na swej drodze ludzi: Szymona, który zostaje przymuszony, oraz Weronikę, która działa z miłości. Droga na Kalwarię pokazuje, że posługiwanie wymaga trudu codzienności – obowiązków seminaryjnych, nauki i budowania wspólnoty z braćmi, którzy bywają dla nas trudni. Kapłan nie niesie krzyża w pojedynkę; uczy się współdźwigać brzemiona innych, wypełniając w ten sposób prawo Chrystusowe.

V. Ukrzyżowanie i śmierć Pana Jezusa „Takiego mamy Arcykapłana, który zasiadł po prawej stronie tronu Majestatu w niebiosach jako Sługa świątyni i prawdziwego przybytku...” (Hbr 8, 1-2a) Na krzyżu Chrystus jest jednocześnie Kapłanem i Ofiarą. Ostatnie słowo Pana z krzyża – „Dokonało się” – oznacza wypełnienie wiecznego Przymierza. Sprawując w przyszłości Eucharystię, nie będziemy występować we własnym imieniu, ale w osobie Chrystusa. Spoglądając na ukrzyżowanego Pana, uczymy się, że całe nasze życie ma stać się przedłużeniem tej Ofiary – sprawowanej nie tylko przy ołtarzu z kamienia, ale na ołtarzu własnego serca.